ხაშ-ი

1. გურ.

   ღომისმაგვარი თავთავიანი მცენარე. მისი ნაყოფისაგან ფაფას ამზადებენ (ა. ღლ.).

2. ქართლ., ქიზიყ., თიან., ქსნის ხეობ.

   შენახული ცომი საფუარად ერთი-ორი კვირისა (ე. ბაბუნ., 276; ს. მენთეშ.); საფუარი (დიალექტ., 601; 611); პურის ცომი, რომელსაც გასაღვივებლად ინახავენ (ვ. სომხიშვ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.