ხეხელა

1. ქართლ.

   გამხდარი, ხმელ-ხმელი ადამიანი (გ. შატბერ., 132; ი. ჭყონ.).

2. მესხ.

   ძროხის ბეჭის ძვალი, რაზედაც ძველად ნახშირით წერდნენ ანბანს (ი. მაისურ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.