ხიზ-ი

1. ინგილ., ქიზიყ., ზ. იმერ.

   თხის ქონი (ა. შან., 356); ერთად მოდუღებული თხის ქონი და დაფქვული აგური ან ნაცარი გატეხილი ქვევრის წასასმელად, რომ სითხე არ გაუვიდეს (ს. მენთეშ., დიალექტ., 611); წყლის მილების ან გატეხილი ქვევრების საგლესი ნივთიერება. კეთდება ამგვარად : დანაყილ, გაცრილ თიხას, კვერცხის ცილასა და დაბეგვილ ბამბას გადმოადუღებენ თაფლის სანთელში და ცხლად დააგლესენ ქვევრს; რომ გაცივდება, ქვისაგან არ განირჩევა (ბ. წერეთ.); ცმელი დანაყილი (საბა); ქვევრთა და ჭურთა წასასმელი ქონი ანუ ცმელი (ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.).

2. ზ. იმერ.

   ხეზი, ბამბის ბაწარი, რომელიც სასროლ ბადეს აქვს მობმული თავში (ბ. წერეთ.).

   See also: ხიზა
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.