 |
 | |
ხიკინ-ი
გურ., იმერ.
ხმაური, რახარუხი; ხ ი კ ი ნ ო ფ ს ხმაურობს; გ ა ხ ი კ ი ნ ე ბ უ ლ-ი გამხმარი, ცეცხლზე გაფიცხებული, მზეზე დამწვარი (ა. ღლ.); გ ა ხ ი კ ი ნ ე ბ ა; ხ ი კ ი ნ- ხ ი კ ი ნ-ი რისამე გამხმარის ხმაურობა (ვ. ბერ.).
- "ისე გეეხამებია იმ ქალს კაბა, რომ სულ ხ ი კ ი ნ-ხ ი კ ი ნ ი გაქონდა!"
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |