ხიოდ-ი

1. იმერ.

   ხიოდი "ბატონები", როცა წითელა, ხველა და სხვ. მორეული არ არის; მ ო უ ხ ი ო დ ე ბ ა ტ ო ნ ე ბ ს მოუბოდიშე, მიუალერსე, შეეხვეწე "ბატონებს", რომ არ გაჯავრდეს (ვ. ბერ.).

   See also: ბატონები
2. ლეჩხ.

   ღრუბელთა გაფანტვის შემდეგ დამდგარი მზიანი დარი (მ. ალავ., ოკრიბ.; ქეგლ).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.