 |
 | |
ხირხატ-ი
ქიზიყ., შინგ. კახ., ქართლ.
ქვიან-ქვიშიანი ადგილი, არალამიანი; აქედან : ხ ი რ ხ ა ტ-ი ვ ე ნ ა ჴ-ი კენჭიანი ადგილის ვენახი (ს. მენთეშ.); სახნავად უვარგისი, ქვიანი მიწა (ნ. ზუკაკ., ე. ხუციშვ.); უძალო მოუსავლიანი ადგილი (თ. სარალ., ალგ., 88).
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |