ხა ხბ ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხმ ხნ ხო ხპ ხრ ხს ხტ ხუ ხფ ხშ ხჩ ხჳ
ხო ხობ ხოდ ხოვ ხოზ ხოთ ხოკ ხოლ ხომ ხონ ხოპ ხორ ხოს ხოტ ხოუ ხოფ ხოყ ხოშ ხოჩ ხოწ ხოჭ ხოხ ხოჯ

ხოკერ-ი

  1. ხევსურ., ფშ., მთიულ., გუდამაყრ., თუშ., ზ. აჭარ.

    გაჩეჩილი მატყლის (ნამტენის) შესანახი ჭურჭელი, ცაცხვის ქერქისაგან მზადდება, ცხრილსა ჰგავს. ოღონდ უფრო ვიწროა და ღრმა (ა. ჭინჭარ., 254); ხის ქერქისაგან გაკეთებული უხელო კალათი (დიალექტ., 596); ხის ქერქისაგან გაკეთებული მრგვალი ჭურჭელი, რომელსაც თავსა და ბოლოს სარქველი (სახურავი) ჰქონდა შემოკერებული და სკად (ბუკად) ხმარობდნენ, თუ მარტო ძირი ჰქონდა, მატყლის, კერძოდ, ფარტენის, შესანახად იყენებედნენ (დიალექტ., 570); ხის ქერქისაგან გაკეთებული მატყლის ჩასაწყობი კასარი (ე. ვირსალ.); ხის ქერქისაგან გაკეთებული მატყლისა და ნართის შესანახი ჭურჭელი (თ. უთურგ.); სახილე ჭურჭელი, წაბლის ან ბლის ქერქისაგაგ გაკეთებული (შ. ნიჟარ.); ხის ქერქის ჭურჭელი (საბა; ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.).

  2. ზ. აჭარ.

    თავის ქალა (შ. ნიჟარ.).

  3. ზ. აჭარ.

    მწირი, ხრიოკი, მოუსავლიანი მიწა (შ. ნიჟარ.

    Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9