ხოწ-ი

1. ქართლ., თუშ., რაჭ., ლეჩხ., ქსნის ხეობ.
   See also: ხვეწი
2. რაჭ., მთიულ.

   პურის ცომის მოსაჭრელი თენგია (ვ. ბერ.); რკინის ნიჩაბი, რომლითაც ხელვარცლას ცომს აცლიან ან კეცებს ნაცარს აყრიან (ლ. კაიშ.).

3. ქსნის ხეობ.

   ლუდის ნარჩენი თხლესავით სქელი (ვ. სომხიშვ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.