ხრიკ-ი

1. იმერ., გურ.

   მუნი (ვ. ბერ.); ერთგვარი ავადმყოფობაა, რომელიც თავზე ბალანს აცლის ადამიანს (ს. ჟღ.).

2. გურ.

   მწარე კვახისაგან გაკეთებული საღვინე ჭურჭელი ქვევრიდან ღვინის ამოსაღებად (ს. ჟღ.).

   See also: ხრიკა
3. თუშ.

   ხ რ ი კ ე ბ-ი საკინძი, დუგმა (ს. მაკალ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.