 |
 | |
ხუთო
გურ., ქართლ., მთიულ.
პატარა ყვითელი ფერის ქვა, კენჭი, რომელსაც ხეხავენ, ლესავენ და წამლად ხმარობენ მკითხავ-ექიმბაშები ( ე. ნინ., I, თ. კიკვ. ). სამკურნალო ქვა (გ. შატბერ., 134; ლ. კაიშ.).
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |