ხულა

1. გურ., აჭარ.

   ბეღელი (ს. ჟღ.; ა. ღლ., გურ.; დიალექტ., 661).

2. იმერ. რაჭ.

   სასიმინდე, ნალია (მ. ალავ., დ. კლდ. ლექსიკ.; ზ. ჭუმბურ., 282).

    

   "მოშორებით იდგა ხ უ ლ ა სასიმინდისათვის."

3. ხევსურ., მთიულ., ფშ., თუშ., კახ.

   ყურებდაჭრილი მატყიერი (ა. ჭინჭარ., 237); ყურებდაჭრილი ცხვარუ, ბატკანი ან თხა (ლ. კაიშ.); მოკ

   See also: ყუნწვია
   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.