ხა ხბ ხდ ხე ხვ ხი ხლ ხმ ხნ ხო ხპ ხრ ხს ხტ ხუ ხფ ხშ ხჩ ხჳ
ხუ ხუა ხუდ ხუე ხუზ ხუთ ხუკ ხულ ხუმ ხუნ ხუო ხურ ხუს ხუტ ხუფ ხუშ ხუჩ ხუც ხუწ ხუჭ ხუხ

ხუნდ-ი

გურ., აჭარ.

ხის ძველი იარაღი, რომელშიც ბატონყმობის დროს დასჯილ ყმებს ფეხებს გააყოფინებდნენ, რომ ვერ გაქცეულიყვნენ, და უნდა ეტარებინათ (დიალექტ., 668); ურმის მორგვი, რომელზეც ბორბლის ჯაღი (ღერები) ზის (ი. მეგრ.). წისქვილის ნაწილი, რაშიაც ჩასმულია ქვედა (უძრავი) ქვა (შ. ნიჟარ.).

Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9