ჴა ჴბ ჴდ ჴე ჴვ ჴი ჴლ ჴმ ჴნ ჴო ჴრ ჴუ ჴშ ჴჩ
ჴაბ ჴაგ ჴად ჴავ ჴალ ჴამ ჴან ჴარ ჴას ჴატ ჴაფ ჴაჩ ჴაც ჴაჴ

ჴატარ-ი

მთიულ.

1. ძალიან მშრალი საჭმელი; 2. ადგილი, სადაც ცუდი მოსავალი მოდის; 3. გამხმარი (ლ. კაიშ.).

Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9