 |
 | |
ჴაჴ-ი
მოხ., ხევსურ.
მდინარის ან მთის ნაპირი, რომელიც შეჭრილ-შემოჭრილია, დაკბილულია (ო. ქაჯ.); ჩამოქცეული და ნიაღვრებით დაღარული ადგილი მთაში (დიალექტ., 565); მეწყერი, მომსქდარი მიწა (ა. შან.).
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |