ჯინ-ი

1. ქართლ., კახ., ხევსურ., თუშ., მთიულ., ფშ., მესხ., იმერ.

   1. დიდი გოდორი; 2. სიმინდის სარეცხი გოდორი; 3. ძარი (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); დაწნული მოგრძო კალათი; თავსა და ბოლოებში ყურები აქვს, პატივის გასატანად ხმარობენ (ა. მარტ., გ. იმნ.; ა. ჭინჭარ., 197; თ. უთურგ.; დიალექტ., 570; ი. მაისურ.; პ. ჯაჯან., X; ზ. ჭუმბურ., 84); 4. ქალის საწოლი (ს. მაკალ., ხევსურ.).

2. გურ.

   ჟინი; ჩ ა ჯ ი ნ ე ბ ა ჩაჟინება, გადამტერება (ა. ღლ.).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974