ჯიჯგვ-ი

1. იმერ.

   ტიტკვინა დაბალი, სქელი და ქონმორეული (ვ. ბერ.).

   See also: ჯიჯგვინა
2. ლეჩხ.

   მაგარი, ურყევი ნაგებობა, რკინის, ძელის ან ფიცრისა (მ. ალავ., 2).

3. გურ.

   ჩასკვნილი კაცი ( წითელმთა, ი. შილაკაძე ).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974