ჯორ-ი

1. მოხ., მთიულ., გუდამაყრ.

   ჯვარი (ო. ქაჯ.; დიალექტ., 566, 570, 576; ლ. კაიშ.).

2. თუშ.

   შეშის საზომი, რასაც ერთი ჯორი აიკიდებს (თ. უთურგ.).

    

   "სამ ჯ ო რ შეშა დავამზად."

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974