ჯოყარ-ი

1. ფშ., ქიზიყ., თუშ.

   ბალახის გამხმარი ღერო ( თ. რაზიკ., "ივერია", № 157, 1900; ი. ჭყონ.; ვაჟა, I, 1946, ა. შან. ); მოუხეშავი ბალნეული, მსხვილი, გაფშეკილი (ს. მენთეშ.); ჯოყალი, თივა (პ. ხუბ.).

    

   "ჯ ო ყ ა რ ი მატყლი."

2. მოხ.

   თამბაქო მდარე ხარისხისა (დიალექტ., 566).

   Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974