ყურებდაჭრილი; გ ა ჯ უ ღ უ რ ე ბ უ ლ-ი ცხვირმოჭრილი, ყურებდაჭრილი ( თ. რაზიკ., "ივერია", № 157, 1900; ი. ჭყონ. ).