ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბს ბუ ბღ ბძ ბწ ბჭ ბჯ ბჰ
ბობ ბოგ ბოდ ბოვ ბოზ ბოთ ბოი ბოკ ბოლ ბომ ბონ ბოჟ ბორ ბოს ბოტ ბოფ ბოქ ბოღ ბოყ ბოშ ბოჩ ბოც ბოძ ბოწ ბოჭ ბოხ ბოჯ

ბოინ-ი

ფშ., ხევსურ.
გროვა ფრინველისა, ცხოველისა (ვაჟა, I, ა. შან.); ბ ო ი ნ ო ბ-ს ნელ-ნელა ცურავს ჰაერში. (ა. შან., ხევსურ., 218, 15).
 
"ჭიმღის კლდეთ არწივ ბ ო ი ნ ო ბ ს, არ წირავს თავის მთათაო."
Source: ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9