 |
 | |
ერევინდ-ი, ერბინდ-ი
cicer arietinum:
- „დაიგო მოღუაწემან ე რ ე ვ ი ნ დ ი ოდენ დამბალი წინაშე თჳსსა და ჭამდა მას“ მ. ცხ. 216v. „მოართუა ძმათა მტილისა მისისაჲ
- ე რ ბ ი ნ დ ი ნედლი“ Sin.—11,347v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |