ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ეა ებ ეგ ევ ეზ ეთ ეკ ელ ემ ენ ეპ ეჟ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეშ ეჩ ეჭ ეჯ ეჰ
ერ- ერა ერბ ერგ ერდ ერე ერთ ერი ერმ ერო ერს ერქ ერც ერჳ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ერთსულ, ერთსულად

ერთსულოვნად, «ერთობით»:
 
„ე რ თ ს უ ლ და ერთზრახვა ი ყ ვ ე ნ ი თ“ ფლპ. 2,2; „ე რ თ ს უ ლ იქმნნიან მათ თანა“ O, I ეზრა 4,21; „ბრძოლა ჴელისა შენისა
აქეს ე რ თ ს უ ლ ა დ“ pb,—„მბრძოლსა ჴელსა შენსა აქებდეს ე რ თ ო ბ ი თ“ O, სიბრძ. სოლ. 10,20.
See also: სულ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9