ესოდენი, ამოდენი; «ესევითარი»:
- „ვპოე ე ს ო დ ე ნ ი (ე ს ე ვ ი თ ა რ ი D) სარწმუნოებაჲ“ ლ. 7, 9; „ესე რაჲ არს ე ს ო დ ე ნ თ ა წინა?“ DE, — „ესე რაჲ მყოფ
- არს ე ს დ ე ნ ს ა ამას?“ C, ი. 6, 9; „ე ს ო დ ე ნ ნ ი სასწაულნი ქმნნა წინაშე მათსა“ DE,—„ე ს თ ე ნ ის ა ს წ ა უ ლ ი ექმნა მათ
- წინაშე“ C, ი. 12, 37; „ე ს თ ე ნ ი ს ა ჟამისა შრომანი ცუდად დამჭირდეს“ მ. სწ. 109,22.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.