( -
[

ვა ვე ვთ ვი ვლ ვნ ვრ ვს
ვე ვედ ველ ვენ ვეპ ვერ ვეს ვეტ ვეფ ვეღ ვეშ ვეც

ვერცა

ვერც:
 
„ვ ე რ ც ა ჯაჭჳთა ვერღარავინ უძლის შეკრვად მისა“ მრ. 5,3; „ვერცა პურის-ჭამად ჰცალნ“ მრ.6,31.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9