ტარება:
- „ა ვ ლ ი ნ ე კაცი თავსა ზედა ჩუენსა“ ფს. 65,12; „ორმეოც წელ ა ვ ლ ი ნ ე ნ იგინი უდაბნოსა მას ზედა O, ნეემ. 9,21; „ვ ა ვ ლ ი ნ ნ ე
- იგინი (ალაგთა)“ I, ეს. 42,16.
See also: აღვლინება,
აღმოვლინება,
გამოვლინება,
განვლინება,
გარდამოვლინება,
მავლინებელ-ი,
მივლინება,
მოვლინება,
მომავლინებელ-ი,
ნავის-მავლინებელ-ი,
შევლინება,
შემოვლინება,
წარვლინება,
წარმოვლინება Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.