«ზაკუვა»,«უკეთურება», «ორგულება», ვერაგობა, ღალატი:
- „გუელმან აცთუნა ევა ზ ა კ უ ლ ე ბ ი თ ა (ზ ა კ უ ვ ი თ ა) თჳსითა“ pb., II კორ. 11,3; „გულისჴმა-ყო ზ ა კ უ ლ ე ბ ა ჲ
- (უ კ ე თ უ რ ე ბ ა ჲ C) იგი მათი“ მთ. 22,18; „უწყოდა ზ ა კ უ ლ ე ბ ა ჲ იგი მათი“ C, — იცოდა ო რ გ უ ლ ე ბ ა ჲ მათი“
- DE, მრ. 12,15; „ვსძლოთ მტერსა მას და ზ ა კ უ ლ ე ბ ა ს ა ეშმაკისასა“ რიფს. 164,17; „აღადგინნა ბრძოლანი... ყოვლითა
- ვერაგობითა და ზ ა კ უ ლ ე ბ ი თ ა მისითა“ მ.სწ. 109,5.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page 
top of page