ზეგარდამო

1. «მეორედ», «ზესკნელი», ზეცითგან, ზემოთგან:
    

   „არა თუ ვინ იშვეს ზ ე გ ა რ დ ა მ ო, ვერ შევიდეს სასუფეველსა ღმრთისასა“ C,— „უკუეთუ ვინმე არა იშვეს მ ე ო რ ე დ, ვერ

   ჴელ-ეწიფების ხილვად სასუფეველი ღმრთისაჲ“ ი. 3,3; „მოუწოდოს ზეცასა ზ ე გ ა რ დ ა მ ო“ G — „მოუწოდოს ცათა

   ზ ე ს კ ნ ე ლ“ Շ, ფს. 49, 4; „მომმადლე მე ზ ე გ ა რ დ ა მ ო წარწყმედული ჩემგან ნათელი“ ფლკტ. 138, 23; „აღასრულნა

   ყოველნი მცნებანი, რომელი ებრძანა მას ზ ე გ ა რ დ ა მ ო“ მ.სწ. 298,16.

   See also: გარდამო
2. ზემო, ზეციური:
    

   „ხოლო ზ ე გ ა რ დ ა მ ო ჲ იგი სიბრძნჱ პირველად სიწმიდე არს, მერმე მშჳდობაჲ“ იაკ. 3,17; „მოეცემიან კაცთა ნიჭნი იგი ზ ე გ ა რ დ ა მ ო ნ ი,

   რომელსამე სიტყუაჲ...“ მ.სწ. 310,7.

   See also: გარდამო
   Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.