ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ზა ზე ზი ზმ ზნ ზო ზრ ზუ ზღ ზჱ ზჳ
ზე ზე ზე- ზებ ზეგ ზედ ზეე ზეზ ზეთ ზელ ზემ ზენ ზეპ ზერ ზეს ზეუ ზეშ ზეც ზეწ ზეხ ზეჰ ზეჲ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ზედა

«ჟეჟთა», ზე:
 
„ყოველთა ზ ე დ ა არს“ DE,—„ყოველთა ჟ ე ჟ თ ა არს“ C, ი.3,31; აღვიდე ზ ე დ ა ღრუბელთა“ I, ეს. 14,14; „აღვჴედ ზ ე დ ა
ზღუდესა მას ნაღუარევით კერძოსა ღამჱ“ O, ნეემ. 2,15; „იწყო სწავლად ზღჳს კიდესა ზ ე დ ა“ მრ. 4,1; „პოვნეს იგინი ზღუასა მას
ზ ე დ ა დაბანაკებულნი“ გამოსლ. 14,9.
See also: ზედაჲთ, ზედაჲთ-კერძო, ზედაჲს-ზედა, ნაფურცლის-ზედა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9