«ზესკნელისაგანი», ზეციერი:
- „ვითარცა-იგი ზეცისაჲ, ეგრეცა ზ ე ც ი ს ა გ ა ნ ი ს ა ნ ი“ I კორ. 15,48; „ხოლო მე ზ ე ც ი ს ა გ ა ნ ი ვარ“ DE,—
- „მე ზ ე ს კ ნ ე ლ ი ს ა მ ი ს გ ა ნ ი ვარ“ ი. 8,23.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.