ზეითად (ცხენზე) ჯდომა:
- „ზ ე-ზ ი ს იგი კარაულსა და კიცუსა ახალსა“ ზაქ. 9,9; „ზ ე-ზ ი ს ვირსა“ მთ.21,5; „ზ ე-ჯ დ ა იგი სახედარსა თჳსსა“ O, II მფ.18,9.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.