«ერთად»; საერთოდ:
- „ვერ შემძლებელ იყვნეს დამკჳდრებად ზ ო გ ა დ“ O, დაბ. 13,6; „რბიოდეს ორნივე ზოგად“ DE, —„რბიოდეს ორნივე ე რ თ ა დ“
- C, ი.20,4; „გამოვიდეს ორნივე ზ ო გ ა დ“ O, ივდ. 13,12; „ჴარი და დათჳ ზ ო გ ა დ ძოვდენ“ I, ეს. 11,7; „აქუნდა ყოველივე
- ზოგად“ საქ. მოც. 2,44; „ყოველთავე ზ ო გ ა დ და თჳთოეულად კაცად-კაცადსა ფრიადი საფასე განუყვეს“ ი.-ე. 22,14.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.