ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
თ თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

თავმოდრეკილ-ი

თავდახრილ-ი:
 
„თ ა ვ მ ო დ რ ე კ ი ლ, რეცა მღჳმესა შთავრდომილნი, ისხნეს“ მრთ. S, ოქრ.-მარხ. და იონ. 102,16; „ტიროდე თ ა ვ მ ო დ რ ე კ ი ლ ა დ“ მ.სწ. 131,25.
See also: მოდრეკილი, მოდრეკა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9