თავსნიერ-ი

1. შესაწირავი, საღვთო:
    

   „შესწირავნ წელიწადსა სამ-გზის თ ა ვ ს ნ ი ე რ თ ა საკუერთხთა“ О, III მფ. 2,35; „შესწირნა მსხუერპლნი თ ა ვ ს ნ ი ე რ ნ ი

   დასამშჳდებელნი“ О, III მფ. 3,15.

2. რიცხვი, ანგარიში:
    

   „მოიღე თ ა ვ ს ნ ი ე რ ი ავართა ნატყუენავისათაჲ კაცითგან მისაცხოვარადმდე“ G, რიცხ. 31,26; „მოიღეს თ ა ვ ს ნ ი ე რ ი კაცთაგან მბრძოლთა ჩუენ თანა“ G, რიცხ. 38,49.

   Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.