( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ

თავყანის-ცემა, თავყუანის-ცემა, თაყუანის-ცემა

«ლოცვა», მსახურება:
 
„თ ა ვ ყ უ ა ნ ი-ს ც ე ს უფალსა“ О, I მფ.15.31; „დაემორჩილე თ ა ვ ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ დიდსა... აპოლონსა“
ფლკტ.133,11; „აღჴდა პეტრე ერდოსა ზედა თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ (ლ ო ც ვ ა დ G)“ საქ. მოც. 10,9;
„არა თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ვ ს ც ე მ ღმერთსა ჴელით ქმნულსა“ О, დან. 13,4; თ ა ვ ყ ა ნ ი ს-ს ც ე ს მას“ ხანმტ. მრთ.
28,9. „რაჲთა მოიქცენ თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ“ მსკ. 53,4.
See also: ცემა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9