«ლოცვა», მსახურება:
- „თ ა ვ ყ უ ა ნ ი-ს ც ე ს უფალსა“ О, I მფ.15.31; „დაემორჩილე თ ა ვ ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ დიდსა... აპოლონსა“
- ფლკტ.133,11; „აღჴდა პეტრე ერდოსა ზედა თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ (ლ ო ც ვ ა დ G)“ საქ. მოც. 10,9;
- „არა თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ვ ს ც ე მ ღმერთსა ჴელით ქმნულსა“ О, დან. 13,4; თ ა ვ ყ ა ნ ი ს-ს ც ე ს მას“ ხანმტ. მრთ.
- 28,9. „რაჲთა მოიქცენ თ ა ყ უ ა ნ ი ს-ც ე მ ა დ“ მსკ. 53,4.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.