( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ

თანა

თან; «ოდენ», -ის დროს:
 
„ანგელოზისა მის თ ა ნ ა“ ლ. 2,13; „მოწაფეთა თჳსთა თ ა ნ ა“ მრ. 8,34: „აღვედ იერუსალჱმდ ბარნაბაჲ თ ა ნ ა“ გალ. 2,1.
„აღმოსლვასა თ ა ნ ა მზისასა“ G,-„აღმოსლვასა ო დ ე ნ მზისასა“ M, მსაჯ. 9,33.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9