( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ

თანა, თანად

ერთად, თან, «ურთ»:
 
„სული არაწმიდაჲ თ ა ნ ა არს“ მრ. 3,30; „აცადეთ თ ა ნ ა დ აღორძინებად“ მთ.13,30; „აღვამაღლოთ სახელი მისი თ ა ნ ა დ
(მის თ ა ნ ა G) ფს. 33,4; „ჭამეს მუნ პური თ ა ნ ა დ“ O, იერ. 41,1; „შევიდა ნავსა მოწაფეთა მისთა თ ა ნ ა“ DE, „აღჴდა
ნავსა მოწაფითუ რ თ თჳსით“ C, მრ. 8,10.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9