მართება, ვალის ქონება:
- მომეც... რაოდენი თ ა ნ ა-გ ა ც უფლისა ჩემისაჲ“ ლ.16,5; „თქუენცა თ ა ნ ა-გ ა ც ურთიერთას დაბანად ფერხთა“ ი. 13,14;
- „შჯულისა ჩუენისაებრ თანა- აც სიკუდილი“ ი. 19,7 „თ ა ნ ა-ე დ ვ ა მისი ასი დრაჰკანი“ მთ.18,28; „რომელი
- თ ა ნ ა-გ უ ე დ ვ ა ყოფად, ვყავთ“ ლ. 17,10; „არაჲ თ ა ნ ა-მ ე დ ვ ა მისი, არცა თ ა ნ ა-ე დ ვ ა ჩემი“ O, იერ. 15,10.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.