ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
თ თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

თანა-მეინაჴე

«მეოხნე», თანამესუფრე, თანამსხდომარე:
 
„თანა-მეინაჴეთა(თჳს) არა ინება შეწუხებაჲ ქალისაჲ“ DE, - მ ე ო ხ ნ ე თ ა მათთჳს არა ეცრუა მას“ C, მრ. 6,26; „რომელსა ენებოს
მომზადებად სერი დიდი მეფისათჳს და მთავართა, თ ა ნ ა-მ ე ი ნ ა ჴ ე თ ა მისთა“ მ.სწ 206,11
See also: მეინაჴე
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9