«მზრახვალი», მრჩეველი:
- „ზრახვა ყო თ ა ნ ა-მ ზ რ ა ხ ვ ე ლ თ ა მისთა თანა“ საქ. მოც. 25,12; „თ ა ნ ა-მ ზ რ ა ხ ვ ე ლ ი“ M,- „მ ზ რ ა ხ ვ ა ლ ი“ O, ესთ.
- 13,3; „უბრძანეთ მე და შჳდთა თ ა ნ ა- მ ზ რ ა ხ ვ ა ლ თ ა ჩემთა“ O, I ეზრა, 8,12; „ვინ თ ა ნ ა-მ ზ ა რ ხ ვ ა ლ ეყო მას“ O, -„ვინ
- თა ნ ა-მ ზ რ ა ხ ვ ე ლ მისსა იქმნა“ pb; ეს. 40,13; თ ა ნ ა-მ ზ რ ა ხ ვ ე ლ ო ეშმაკისაო“ ფლკტ. 143,25; „თ ა ნ ა-მ ძ რ ა ხ ვ ა ლ ო
- ბნელისაო“ Sin.- 11,3v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.