თანამემკჳდრე, თანასახლეული, თანამოსახლე:
- „რაჲთა იყვნენ წარმართნი თ ა ნ ა-მ კ ჳ დ რ და თანა-ჴორც“ ეფეს. 3,6; „თ ა ნ ა-მ კ ჳ დ რ ნ ო და თანა-ზიარნო ქრისტჱს
- სასუფევლისანო“ განს.ი. 198,5; „თ ა ნ ა მ კ ჳ დ რ ი თ უ რ თ მათით კრებულით“ I კორ.16,19; „ჰოჲ დაყუდებაო
- თ ა ნ ა-მ კ ჳ დ რ ო სიმდაბლისაო“. მ.ცხ. 80v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.