«შერთვა»:
- „თ ა ნ ა-ი მ კ ჳ დ რ ო იგი“ G,- „შ ე ი რ თ ო იგი“ M, II შჯ. 21,13; „მი-თუ ვინმე-იყვანოს ცოლი და ი თ ა ნ ა მ კ ჳ დ რ ო ს
- (შ ე ი რ თ ო ს M) იგი“ II შჯ. 24,1
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.