ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
თ თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

თანა-მყოფ-ი

მოზიარე, მეუღლე, ერთად მცხოვრები:
 
„იყვნენ წარმართნი... თ ა ნ ა-მ ყ ო ფ აღთქუმისა მის“ ეფეს.3,6; „და იყო დანიელ თ ა ნ ა-მ ყ ო ფ მეფისა I, დან.13,1; „ვითარცა
ეცრუვის ცოლი თ ა ნ ა-მ ყ ო ფ ს ა თჳსსა, ეგრე მეცრუვა მე“ I, იერ.3,20; „ჴორცო ჩემო და თ ა ნ ა მ ყ ო ფ ო ჩემო“ ფლკტ. 137,3.
See also: მყოფ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9