ერთად ცხოვრება, «შეერთება», «განსუენება», შეუღლება:
- „მეგობარ მრისხანსა ნუ თ ა ნ ა-ე ქ ც ე ვ ი“ O, - „მეგობრისა თანა გულფიცხელისა ნუ გ ა ნ ი ს უ ე ნ ე ბ“ pb., იგ. სოლ.
- 22,24; „თ ა ნ ა-ე ქ ც ე ო დ ა მათ და ამცნებდა“ საქ.მოც.1,4. „რაჟამს დაერთოს ბუნებასა ზედა ნაყროვანებაჲ, გინა
- თანა-ქცევაჲ დედათაჲ, ვითარცა შეშაჲ ნაკუერცხალსა, აღეტყინოს საჴუმილი ვნებათაჲ“, მ.სწ. 182,34; „არარაჲ აქუს სიმწარჱ
- თ ა ნ ა-ქ ც ე ვ ა ს ა მისსა“ O, -„არა აქუს სიმწარჱ მის თანა შ ე ე რ თ ე ბ ა ს ა მისსა“ pb., სიბრძ. სოლ. 8,16.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page 
top of page