
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

თანაშემწე

«ძალად მოსრული», თანამოქმედი:

„ღმრთისა თ ა ნ ა შ ე მ წ ე ნ ი ვართ და ღმრთისა ნამუშაკევნი“ I კორ. 3,9; „ექმნეს თ ა ნ ა შ ე მ წ ე ძეთა მათ ლოთისთა“ G,- „ყოველნი
ესე მ ო ს რ უ ლ იყვნეს ძ ა ლ ა დ ძეთა მათ ლოთისთა“ Շ, ფს. 82,9; „თ ა ნ ა შ ე მ წ ე ნ ი ვართ თქუენდა“ II კორ. 6,1.

Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.