( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ

თანა-შესაუღლებელ-ი

«შესაუღლებელი»:
 
მიუტევნეს თ ა ნ ა- შ ე ს ა უ ღ ლ ე ბ ე ლ ნ ი (შ ე ს ა უ ღ ლ ვ ე ლ ნ ი ც ა G) იგი საჭეთანი“ საქ. მოც. 27,40.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9