თანა-შეტყუება

1. თანასწორობა, თანაფარდობა:
    

   „თ ა ნ ა-შ ე ე ტ ყ უ ე ბ ი ს ამას (სინას) იერუსალჱმი“ გალ. 4,25; „თ ა ნ ა-შ ე ე ტ ყ უ ე ბ ი ს იგი ზღუასა მას, რომელ არს

   გარეგან ღადირასა“ ბ. კეს.-კეს.-ექუს.დღ. 58,22.

2. შეფერადება, შესაბამისობა:
    

   „ამისთჳს უწოდა მას სამყარო თ ა ნ ა-შ ე ტ ყუ ე ბ ი თ ა მისითა წულილთა თანა“ ბ.-კეს. -ექუს. დღ. 47,17; „თ ა ნ ა-შ ე ტ ყ უ ე ბ ი ს ა ე ბ რ

   მისისა ჰყო იგი“ G, რიცხ. 9,3.

   See also: ტყუება, შეტყუება, შეტყუვება
   Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.