ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
თ თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

თანა-წარცოდვა

«მიღება», წართმევა; აცდენა:
 
„ღმერთმან ჩემმან თ ა ნ ა-წ ა რ მ ც ო დ ა სამართალი ჩემი ჩემგან“ I,-„ღმერთმან ჩემმან სამართალი ჩემი მ ი ი ღ ო და განმეშორა“ O,
ეს.40,28; „ურვაჲ წინა-აღუდგების ყოველსა დასაბამსა საქმისასა, და არავინ არს, რომელმანცა თ ა ნ ა-წ ა რ ი ც ო დ ა იგი“ Sin. -8,58r.
See also: წარცოდვა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9