( -
[

თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ

თანა-ჯერმჩინებელ-ი, თანა-ჯერისმჩინებელ-ი

თანა-მნებელი, თანამოწადინე:
 
„სავლე იყო თ ა ნ ა-ჯ ე რ მ ჩ ი ნ ე ბ ე ლ (თ ა ნ ა-ჯ ე რ ი ს მ ჩ ი ნ ე ბ ე ლ Շ) მოკლვასა მას მისსა“ საქ.მოც. 8,1.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9