- „საზრდელად მისა იყო... თ ა ფ ლ ი ველური“ მთ. 3,4; „თ ა ფ ლ ი გარდამოსწუთინ ბაგეთა დედაკაცისა მეძვისათა“ O, იგ. სოლ. 5,3;
- „ვჭამე პური ჩემი თ ა ფ ლ ს ა ჩემსა თანა“ კ. იერ.-აღდგ. 160,3; „დაუტკბნების ძილი მათი უფროჲს თ ა ფ ლ ი ს ა გოლისა მ.სწ. 139,2.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.