ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
თ თა თბ თე თთ თი თლ თმ თნ თო თრ თუ თქ თხ თჳ
თაგ თავ თალ თან თაო თარ თაფ თაყ თაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

თაფლუჭ- ი, თაფრუჭ-ი

«იყი», «დამათრობელი»:
 
„თ ა ფ ლ უ ჭ ი არა სუას“ DE, - „სათრობელი და ი ყ ი არა სუას“ C, ლ. 1,15; „ნუ ჰსუამ ღჳნოსა და თ ა ფ ლ უ ჭ ს ა“
M,-სუამ ღჳნოსა და დ ა მ ა თ რ ო ბ ე ლ ს ა“ G, მსჯ. 13,4; „შესცთეს თ ა ფ რ უ ჭ ი თ ა“ O, ეს. 28,7; „მწარე იყო
თ ა ფ ლ უ ჭ ი“ I, ეს. 24,9.
See also: თაფლ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9